Ah bu ben kendimi nerelere koysam

 Bugün geçen haftadan hayalini kurduğum dua meclisinin olmaması sebebiyle evdeydim. Ben olacak hayalini kurduğum için cumartesi Merve’yle olan planımı erteledim. -2 günde de dışarıda olmak iyi olmuyor bir gün evde ailemle tam zamanlı vakit geçirmek en ideali. Cumartesi annemle pazar yaptık. Bugün de hediye gibi geldi,evdeydim. Kuran okudum, meal, kitap namazlarımı da kıldım Hamd olsun. Biraz da Kore dizisi baktım. İpek önermişti taa ne zamanlardan şimdilerde bakmak nasip oldu. Bir de ah şu sosyal medya.  Ha birde bir hasta vardı genç, kafatasını karnına koydukları. Programın yoğunluğundan alamadık. Hiç olmadık bir yerden başka bir karşı hastasının iptal olduğu bilgisi geldi. Sanki bu hastaya özel yer açılmış gibi. Allah kullarına bırakmıyor kimseyi onu farkettim. Eğer isterse yolları açıyor. Kadın telefonda heyecanlandı, ağladı. Hamd olsun devletimizin imkanı bol, bereketli olsun.

 Bugün @uygunadımdoga isimli ınstagram kullancısının hikayelerinde gördüm. Hanımefendi “yazmaya yeniden başladım” diye hevesli bir müjde paylaşmıştı. Buna bu kadar heveslenmek dedim içimden. Sonra aklıma @aysekıyıklık’ın bir hikayesi geldi hatta paylaşmak için izin bile almıştım. ikra süresi’nden oku ayeti ile birlikte “ O kalemle yazmayı öğretti” ayetinin ne kadar iyileştirici,şifa olduğundan bahsetti. Yazmak insana ne iyi gelir değil mi? *Dün annemle Kirazlıtepe’ye gittik. Dükkan önünde satılan çuha çiçeklerine güneş batarken ne güzel ışık vurmuş değil mi?