Kayıtlar

İKİ GÖZÜMÜN ÇİÇEĞİ RAMAZAN

Ramazan’ın bugün 8. gününu tutuyoruz. Zaman nasıl da hızlı geçiyor. Söz de her güne günlük tutacaktım öyle niyet almıştım. Neyse çok geçmiş sayılmaz hatırladıklarımızla devam diyelim. 1.Gün-18/02/2026 Malum ilk teravihe gideceğimiz akşam baya ağlamıştım sonra Teravih ve Huriş kendime getirdi beni. Teravihe Çamlıca Cami’ye çıktık. Kandil geceleri gibi çok kalabalıktı. Merdivenlerden çıkıp çok da yer aramadan balkon tarafında bir yere oturduk. Yanımızda yaşlı bir teyze oturuyordu. Önümüze pazen etekli bir abla ve kızları geldi. İlk gün acemiliği seccade götürmemişim yüzüm kızardı. Seccade götürmek önemli zira sınırları da belirliyor. Pazen etekli abla arkaya doğru çok geliyordu kafam çarpıyordu. (yazar konuyu gene sınırlara getirmiştir). Camii’de Enderun usulü teravih kıldık ama ben bunu 3. 4 lükte falan anladım. Hoca hep Rabbena’lı ayetlerden okudu dua ayetleriydi bazen tanıdık ayetlere rastladım keşke hepsini bilebilseydim dedim içimden.  Çıkarken biraz yoğunluk oldu. Ya bu cami bo...

RAMAZAN GÜNLÜKLERİ-1

Resim
18/02/2026 Ramazan’ın ilk gün arifesinde bu kadar ağlayacağım hiç aklıma gelmezdi.  Müdür ofiste herkesin içinde Zeynep Hüma’yı almaya gittiğim için azarladı beni. İşe yeni girmiş bir kız da vardı, kötü hissettim. Ama olsun fabrika ayarlarıma geri döndürdü bu durum beni o yüzden o kadar da üstüne durmadım. Ofistekiler çok üzüldüler benim için hepsi benimle görüştü. Ama tabii ki buna ağlamadım. Ayşe yengelere gittim, kapıda kaldım ne kapıyı açan oldu, ne de telefonu. Gerisin geri döndüm. Önceden haberi olmuş olmasına rağmen kapıda kalınca bir kötü hissettim kendimi. Sanki zorla kendimi kabul ettiriyormuşum gibi. Ben Üsküdar’a inince döndü tabi zilleri bozukmuş, telefonu şarja takmış, v.s. v.s. Uzun bir zaman onlara gitmem, gidemem de zaten. Neyse Validei Cedid’e gittim İkindiye. Namazda gözlerim doldu, yazarken de doluyor tabi, sonra Delail Hayratımı okuyayım dedim ağlaya ağlaya onu da okudum. Aklıma 2 şey geldi. Mescidi Nebevi’de ağlayarak okuduğum Delail Hayrat geldi, o zaman da i...

İnsanın kendi gerçeğini kabul etmesi.

Resim
Bugün kendi gerçeğimin belki de bir cüzü sayılabilecek bir durumu anladım, kabul ettim. Zor oldu, biraz yorucuydu. Bu sabah umre arkadaşım, yoldaşım Ganimet ablamı ziyarete gidecektim. 2. Kere gidecek inşallah umreye. İnşallah çok güzel geçer. Zehra da onunla gidecek hatta aynı odada kalacaklarmış. 1 haftadır ne hediye alsam, nasıl yapsam diye düşündüm, süslü püslü sepetler bile geçti aklımdan o derece. Aklımdakilerin çoğunu alamasam da bir şeyler aldım işte. Hafta boyunca yorgun olduğumdan diye düşündüm çok geç kalktım. Annemler de öyle. Kahvaltı falan geçe kaldı. Hediyelerimi paketledim. Kıyafetimi ütüledim derken üstüne tek uyan şalımı aradım yok. Meğerse annem yıkamamış. Neyse başka bir şeyler bakayım dedim. Bulamadım. Kıyafeti değiştirince ayakkabı olmuyor ayakkabıyı değiştirince üstüne kıyafet yok falan. Siyah şalımı ütüledim. O da olmadı Ankara geldi aklıma falan. Sonra kayışlar koptu işte. Bütün hafta eve geç geldim evi otel gibi kullandım resmen iş yok güç yok. Annem gitmemi i...

3 Aylar

Resim
 3 Aylar 1146 yılının Recep ayının ilk günlerinden selamlar. Bu yıl 3 Aylara başka bir hevesle girdim sanki. Kendi kendime planlar yaptım. 2. Günden sukoy versem de gene de duygusu çok güzeldi. 1 Ay sonra Şaban ayının başında da neler yaptığımı görmek için buraya yapmak istediklerimi not almak istiyorum. 💐kuşluk namazı kılmak istiyorum haftada en az 5 kere(gülten ablayla bu durum oldukça kolaylaşıyor çünkü kendisi her zaman kılıyor ve beni de davet ediyor. Hamd olsun. İyi ki var) 💐pazartesi-perşembe sünnet oruçlarını tutmak istiyorum.(Gülten abla 3 aylara niyetlendi. Onun yanımda olması büyük nimet.) 💐5 sayfa kuran- ki zaten hatim grubu var bir kere uyarı yedim ciddiydi. En azından her gün istikrarlı düzenli olarak inşallah telefona kurulu zaten beğendim de uygulamayı. – bu güzel bir miktar bence eksiğim olunca ertesi gün tamamlaya da bilirim. 💐 meal hatmime devam etmek istiyorum. Günde 2 sayfa. İnşallah istikrarla.( belki az görünebilir ama eksiğim olursa da tamamlarım inşalla...

Bazı sınır koyamayışlar

Resim
Hayatta belki de en zorlandığım şeylerden birisi sınır koyamayışım galiba. Hani bir önceki postlarda yazmıştım ya yöneticim başkasına söyleyemeyeceği şeyleri dinim hakkında bana söylüyor. Az önce gene aynısı oldu. Bir önceki oluşunda Gülten ablaya anlatmıştım anlamamıştı şimdi bir daha yormak da yorulmak da istemiyorum anlatmayacağım ama buraya yazayım bari. Geçen sefer kinde sınır koyacağım, ofise gitmeyeceğim, sosyal medyadan engelleyeceğim falan demiştim ve yapmıştım ama hala ofise gidiyorum ve engelleri de kaldırdım. Demekki benden olmuyor ya. Neyse hep aynı yerden vurulduğumuza göre demekki hala buradan geçememişiz, hala aynı duruma düşüp hala canım yandığına göre çok ekmek yemek lazım bu konuda.

Anne olmak istiyorum

Resim
Şu duygularım kaybolmadan yazmak istedim. Geçen hafta 2 gün Ece’yle geçirdik günlerimizi. Normalde de geçirdiğimiz günler oldu ama Ece bu sefer hastaydı, ağzı yaraydı. Salı günü kucağımda uyuttum öyle iyi geldi ki. Sonra akşamında bir meşk programına gittim. Orada ablanın biri daha adını bile bilemediğim3-4 aylık olan oğlunu verdi kucağıma, uyuması gerektiğini aslında ama kalabalıktan uyumadığını söyledi. Kendisinin çay servisine yardım etmesi gerektiğini ve eğer yorulsam başkasına vermemi söyledi. Bebişle birbirimize bakakaldık. Bebişin emziği vardı, gündüzden Ece’yi uyuttuğum için uyutmaya dair güvenim de. Bebişi kucağımda evin salonlarını gezdirerek, şifa salavatını söyleyerek uyutmaya çalıştım ama gözler cindi, olsun ağlamıyordu ya. Sonra Hüsna etrafındaki hanımlara derneğin faaliyetlerinden bahsediyor diye bir bakayım dedim oturdum o halkaya. O sırada emziği çıktı tekrar taktım tekrar takınca sağ göğsüme sıkıştı, emmeye devam etti ama sanki meme emiyormuş gibi oldu. Ben de hissett...

05/11/2025

Resim
 05/11/2025 Bugün iş çıkışı İpek ile buluştuk. Kendimi bugün biraz daha tebrik ettim. İlerleme var bence  Buluşmaya Tuğçe’nin de katılıp, katılmayacağı belli değildi. 16:30’ gibi ziyaretime geldi. Bayadır görüşememiştik. Özlemişim yaa.  Kendimdeki ilerleme olarak şunu görüyorum. Eski Ayşe olsaydı karşı tarafın talebi olmadığı halde, görüşmenin süresini uzatabilmek için uğraşırdı. Kendinden verdikçe verirdi. Ama hamd olsun şimdiki Ayşe. En başından konuşulduğu gibi hareket etti. Yani kendimdeki bu sürekli “rota yeniden oluşturuluyor” modunu rölantiye aldım. Rota oluşturuldu böyle devam. Ama kolay da olmadı. Kendimi buna ikna etmem sürekli plan değiştirme fikri falan. Sonuç olarak plana sadık kaldım. Eve gittim, annemle biraz gün sonu sohbeti yaptım gönlünü aldım, oradan İpek’le Güzeltepe’de buluşup yürüyerek Çengelköy’ e indik, sahil havası alıp sıcak çikolata içtik. Sonra tekrar Güzeltepe’ye doğru yürüyüp 15ÇK’ya bindim.İpek’le bazı konulara çok farklı pencerelerden bakıyoruz onu...