Ah bu ben kendimi nerelere koysam

Hayatta belki de en zorlandığım şeylerden birisi sınır koyamayışım galiba. Hani bir önceki postlarda yazmıştım ya yöneticim başkasına söyleyemeyeceği şeyleri dinim hakkında bana söylüyor. Az önce gene aynısı oldu. Bir önceki oluşunda Gülten ablaya anlatmıştım anlamamıştı şimdi bir daha yormak da yorulmak da istemiyorum anlatmayacağım ama buraya yazayım bari. Geçen sefer kinde sınır koyacağım, ofise gitmeyeceğim, sosyal medyadan engelleyeceğim falan demiştim ve yapmıştım ama hala ofise gidiyorum ve engelleri de kaldırdım. Demekki benden olmuyor ya. Neyse hep aynı yerden vurulduğumuza göre demekki hala buradan geçememişiz, hala aynı duruma düşüp hala canım yandığına göre çok ekmek yemek lazım bu konuda.

Şu duygularım kaybolmadan yazmak istedim. Geçen hafta 2 gün Ece’yle geçirdik günlerimizi. Normalde de geçirdiğimiz günler oldu ama Ece bu sefer hastaydı, ağzı yaraydı. Salı günü kucağımda uyuttum öyle iyi geldi ki. Sonra akşamında bir meşk programına gittim. Orada ablanın biri daha adını bile bilemediğim3-4 aylık olan oğlunu verdi kucağıma, uyuması gerektiğini aslında ama kalabalıktan uyumadığını söyledi. Kendisinin çay servisine yardım etmesi gerektiğini ve eğer yorulsam başkasına vermemi söyledi. Bebişle birbirimize bakakaldık. Bebişin emziği vardı, gündüzden Ece’yi uyuttuğum için uyutmaya dair güvenim de. Bebişi kucağımda evin salonlarını gezdirerek, şifa salavatını söyleyerek uyutmaya çalıştım ama gözler cindi, olsun ağlamıyordu ya. Sonra Hüsna etrafındaki hanımlara derneğin faaliyetlerinden bahsediyor diye bir bakayım dedim oturdum o halkaya. O sırada emziği çıktı tekrar taktım tekrar takınca sağ göğsüme sıkıştı, emmeye devam etti ama sanki meme emiyormuş gibi oldu. Ben de hissett...

 05/11/2025 Bugün iş çıkışı İpek ile buluştuk. Kendimi bugün biraz daha tebrik ettim. İlerleme var bence  Buluşmaya Tuğçe’nin de katılıp, katılmayacağı belli değildi. 16:30’ gibi ziyaretime geldi. Bayadır görüşememiştik. Özlemişim yaa.  Kendimdeki ilerleme olarak şunu görüyorum. Eski Ayşe olsaydı karşı tarafın talebi olmadığı halde, görüşmenin süresini uzatabilmek için uğraşırdı. Kendinden verdikçe verirdi. Ama hamd olsun şimdiki Ayşe. En başından konuşulduğu gibi hareket etti. Yani kendimdeki bu sürekli “rota yeniden oluşturuluyor” modunu rölantiye aldım. Rota oluşturuldu böyle devam. Ama kolay da olmadı. Kendimi buna ikna etmem sürekli plan değiştirme fikri falan. Sonuç olarak plana sadık kaldım. Eve gittim, annemle biraz gün sonu sohbeti yaptım gönlünü aldım, oradan İpek’le Güzeltepe’de buluşup yürüyerek Çengelköy’ e indik, sahil havası alıp sıcak çikolata içtik. Sonra tekrar Güzeltepe’ye doğru yürüyüp 15ÇK’ya bindim.İpek’le bazı konulara çok farklı pencerelerden bakıyoruz onu...

 04/11/2025 Filistin Sinema Günleri kapsamında son film gösterimine gideyim istedim. 17:00’deydi gösterim ve 1 saat sürecekti. Oradan da İlkokul ve mahalleden arkadaşım Ayşeyle Aziz Mahmut Hüdai Cami’deki Abdullah SERT hocanın sohbetine gideriz diye düşündüm. Hatta Türkan abladan 15dk erken çıkma izni bile istedik çıktık tam 17:00 de gösterime girebileyim diye. Kurumdan çıktık annemi bir arayayım haber vereyim dedim. Annem telefonda çok zil baş ağrısının olduğunun yaklaşık 1,5 senedir falan da bu ağrısının tutmadığını, midesinin de bulandığını söyledi. Zaten 1 saatmiş git oradan gelirsin dedi de. Annemin o halini bilince nasıl film izleyeyim. Ablaya dedim beni Capitolün orada bırak 14F ‘ye bineyim. Bir 15-20 dk 14F bekledim. Ayşe’ye de haber verdim gelemeyeceğimi. Otobüs geldi, trafik, otobüs nasıl dolu. Servisin kıymetini anladım bir kere daha. Bu sırada doktor hanıma yazdım hangi ağrı kesiciyi alsak diye Arveles dedi. Eczaneden borç aldım. Eve gittim. Annem çok şükür kusmamıştı. ...

 Bu sabah geç kaldım uyandığımda saat 7:30’da önceki geç kalmalarından farklı olarak hiç acele etmedim kendimi suçlamadım normal bir şekilde kalktım hazırlandım 08:00’deki ring servisine yetiştim servis ilk defa çok doluydu ayakta kaldı millet inip 15 C’yi bekledim minibüse binebilirdim ama minibüs tıklım tıkıştı otobüse bindim tam ortada kaldım tutunamadım Sonra birisinin indi cam kenarına tutabildim, kulaklıklarımı takmıştım Tebareke yani mülk süresinin son iki ayetinin tefsirini açtım onu dinledim Üsküdar’a baka baka geldim indigimde tahinli çörek mi alayım yoksa altın çörek mi alayım diye düşündüm altın çörek aldım Happy Center’da muz ve üzüm indirimdeydi ama almadım Mihrimah’ı çektim Üsküdar’ın manzarasını ışıklar da uzaktan baktım Canım Validei Cedid’e selam verdim. kuşlar selman AğaCamii’nin kenarında yemeğini yiyorlardı onları da çektim. sonra yürüyerek kuruma geldim yolda tabii Niyazi Sayın’a da selam verdim kuruma hızlıca geldim oturdum abla ile abiye ve müdüre bilgi yazm...

 3/11/2025 Sevgili günlük bugün iş çıkışında F-i-L- Sinema Günleri kapsamında Bağlarbaşı Kültür Merkezi'ndeki "THE DUPES" filmini izlemeye gittim. Sağolsun Gülten abla arabasıyla bıraktı, 5 dk erken çıktığımızdan 17:00'de varmıştım. Film 18:00'deydi.Kendime güzel 1 saat hediye edeyim dedim. Nevmekan'a girdim girerken de geçen haftalarda oranın resmini paylaştım diye atıştığım hocam aklıma geldi. Vardır bir hayır dedim içimden de. dışarıya baktım çok sesliydi hava güzeldi ama üst kat daha sakindi. üst kata çıktım benim gibi bir kız da kitap okuyordu. ben de 2 kişilik sayılabilecek bir yere oturdum. Önce sadece biraz oturur kalkarım dedim sonra bir sahlep içeyim sahlep sipariş ettim. -ilk olarak güzelce oturup hatmimin sayfalarından okudum. Sonrasında Huriş’in kitap kulübünde bize hediye ettiği “üçler,yediler, kırklar” kitabını okudum. Sahlep le de güzel bir foto çektim. Bu fotoğraflar böyle mi çekiliyordu diyerek paylaşayım dedim vazgeçtim. Yukarıdan aşağıyı iz...

  02/11/2025  Taha Kılınç Süleymaniye’de ki programına gidebilmek için evden çıktım. Durağa geldiğimde maraton yüzünden peşpeşe seferlerin iptal edildiği gördüm. Durakta bekleyen sayısından da acaba otobüs dolu gelir de almaz mı diyerek hemen rotayı yeniden oluşturmaya falan çalıştım. Neyse ki otobüs geldi ve bizi aldı baya kalabalıktı. Üsküdar’a giriş daha Kuzguncuk’a gelmeden trafikte olunca programa gidemeyeceğimi anladım. Paşalimanı’nda indim. Bel-tur a baktım çok kalabalık. Fethipaşa Korusu’na baktım. Kalabalık+ rampa gözüm yemedi. Dedim Ayşe önce bir namazını kıl hele devamına artık karar verirsin.   Paşalimanı Tekel Sahnesi’nim yanındaki  Silahtar Abdullah Ağa Camii’nin restarosyanu bitip açılalı galiba 1 yıl oldu. O kadar kalabalığın içinden sıyrılıp sakin sessiz bu camiye sığınmıştım resmen. Çok iyi geldi o sakinlik güzelce namazımı kıldım. Hatta bir ara kimse yoktu sonradan gelen kadından ürktüm bile🤭. Sahile bakan pencerenin önüne oturup imza almayı...